tribün muhabbetleri12

Bizim Suntay da iyi Adanasporlulardandır. Yine bir maçtayız. Adanaspor-Yozgat maçı. 2.ligdeyiz. Güney kalearkasındayız. O zamanlar tribünler arsında tel mel yok. Derken efendim 1-0 mağlup duruma düşüyoruz ve Adanaspor’a dair batıl inançlarımız devreye giriyor:

-Hadi oğlum burası yaramadı. Yer değiştirelim.

Biz maratona doğru Arjantin köşeye geçiyoruz. Gol ve 1-1. Tabi o zamanlar “Adana turuncudur Ooleey” yok. Dolayısıyla böyle bağıramıyoruz. Ama sonra ayak mı değiştiriyoruz acaba, kalemizde bir gol daha: 1-2. İlk yarı öyle bitiyor. Birbirimize bakıyoruz. Evet, 2. yarı maratona geçilecek. Dakika 70 civarı bizden bir gol 2-2. Ama bize galibiyet lazım. O halde yer değiştirmeye devam. Derken soluğu kuzey kalearkasında alıyoruz. Ve maç Adanaspor’un 3-2 galibiyetiyle bitiyor.

Ve şu son maç, Adanaspor-Karabük maçı… Kapalıdayız. Oturduğumuz yeri bir türlü benimseyemiyoruz. Arada kalabalıkta Suntay’ı mı görüyorum ne, sonra kalabalıkta kayboluyor o iri gövdesiyle. Yağmur bastırıyor. Kaçanlar üst kapalıya geliyor. Biz alta geçip ordan fotoğraf çekelim diyoruz. Yağmur çok çok ıslatır eritmez ya. Bir de ne göreyim. Üç beş dakika sonra yan tarafımda Suntay. Ve maçı, bu yer değiştirmelerden sonra 3-2 kazanıyoruz. Ama bu sefer “Adana turuncudur ooleey…” diye bağırıyoruz.

Yorum Yaz

Yorum yazmak için üye olmak zorundasınız.